Tuesday, April 12, 2011

కొకండివా ట్రెక్ ...

మొత్తానికి  కొకండివా  ట్రెక్ బానే కంప్లీట్ చేసాము. బావుంది. ఒక రోజే.  అసలు ఈ ట్రెక్ గురించి ఎలా తెలిసిందంటే,  గూగుల్ లో సెర్చ్ చేసాను, పూణే లో ట్రెక్కింగ్ క్లబ్స్ ఏమున్నాయి అని ... http://www.giridarshan.com/  కనిపించింది.  సైట్ బావుంది,  ప్రతి వారం ఏదో ఒక ప్లేస్ కి ట్రెక్ ఉంది ... ఈ వారం కోకండివా అన్న కొండమీదకి.  ఒక రోజు ట్రెక్.  సరే అని, డబ్బులు పే చేసాను.  ఆదివారం ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఎదురు చూసాను.  ఆదివారం ఉదయం 6.15 కల్లా  గిరి దర్శన్ ఆఫీసుకు రావాలి అన్నారు.  ఉదయం నాలుగు గంటల కల్లా నిద్ర లేచాను.  4.20 కి బయలుదేరాను.  ముప్పై కిలోమీటర్లు.  5 కల్లా రైల్వే స్టేషన్ లో పార్క్ చేసి, ఆటో పట్టుకుని  వెళ్ళేటప్పటికి 5.15 అయ్యింది.  అందరూ వచ్చి, బయలుదేరటప్పటికి 7.   

ఒక ఇరవై మందిమి ఉంటాం.  అన్ని వయసుల వాళ్ళు ఉన్నారు. అరే, అందరికీ భలే ఇంటరెస్ట్ ఉందే అనుకున్నాను.  బేస్ విలేజ్  పూణే నుండి కనీసం 70  కిలోమీటర్లు ఉంటుంది. రెండు గంటల ప్రయాణం.  ఒక టెంపో లో, ఒక సుమో లో చేరుకున్నాం.  ఆ దారి అద్బుతం. చుట్టూ కొండలు, నీరు.  అసలే ఉదయం ఏమో, ఎండ లేదు.

పరిచయాలు అయినాయి.  పిల్లలు కూడా వచ్చారు.  వైష్ణవి,  తన్మయి, ....

బయలుదేరే ముందు చత్రపతి శివాజీ ని  తలచుకున్నాం.  అది ఒక పద్యం లాగా ఉంది. 

'జై భవాని,
జై శివాజీ,
హర హర మహాదేవ శివాజీ మహారాజ్ కీ జై'  అని.   వినగానే  భలే అనిపిస్తుంది.  రోమాలు ఒక్కసారి నిక్కబొడుచుకుంటాయి.                  

 
 మొదలెట్టాం. మొదట్లో ఈజీ గానే ఉంది.  నేను రెండు లీటర్లు నీరు,  అరటి పళ్ళు,  రెండు ఆపిళ్ళు, పెరుగన్నం తీసుకు వెళ్లాను.  తిరిగి వచ్చేవరకూ నీరు దొరకదు అని దాహం వేసినపుడల్లా కొంచం, కొంచం తాగుతున్నాను.   దాదాపు అందరూ మరాఠీ లే.  ఒక్కడు కూడా హిందీ లో మాట్లాడడం లేదు.   నేను ఒక్కడినే మూగగా,  ప్రకృతి తో మాట్లాడుతూ నడుస్తున్నాను.   బావుంది. 

ఇక్కడకు వచ్చే ముందు భయం వేసింది. అసలే వేసవి.  విపరీతమయిన ఎండ.  ఇక్కడకు రావడం మంచిదేనా అని. కాని వచ్చేసా !!  


మధ్యలో ఒక చిన్న ఊరు, అంటే మూడు, నాలుగు ఇళ్ళు ఉన్న ప్రదేశం కనిపించింది. అక్కడ నీరు నింపుకుని బయలుదేరాం.  ముందు  రెండు గంటలు అంత అలసట తెలియలేదు. 


Short  break
అంత ఎత్తున ఉండ కొండలను చూస్తే భలే ఆనందం వస్తుంది.   ఈ కొండలు దూరం నుంచి చూస్తే చిన్నవిగా కనిపిస్తాయి గాని,  ఎక్కుతున్నపుడు తెలుస్తుంది మజా.  చుట్టూ తిరుగుతూ వెళ్ళాలి.  







మా టీం లో ఒక చిన్న అమ్మయి ఉంది, వైష్ణవి అని.  వాళ్ళ మదర్ తో వచ్చింది.  రెండు సార్లు క్రింద పడిపోయింది. అప్పుడపుడు ఏడుస్తుంది.  అందరూ ఆ అమ్మాయిని బుజ్జగిస్తున్నారు.  బావుంది.

మొత్తానికి  అసలు పార్ట్ మొదలయింది.  ఒక ప్రదేశం చేరుకున్నాం.  కొండ పైకి ఎక్కాలి.  ఎలా ఉందంటే వాలు ఒక అరవై డిగ్రీలు ఉంటుంది.  జాగ్రత్తగా ఎక్కాలి.  చెట్టులు పట్టుకుని,  నెమ్మదిగా పైకి ఎక్కేసాం.  గట్టి గా,  'హుర్రే'  అని అరిచాను. 

ఎందుకంటే ...





Double  bedroom  flat   

ఇక్కడ ఎవరో, కొండను తొలచి గదులుగా చేసారు.  వంట చేసిన గుర్తులు కూడా కనిపిస్తున్నాయి.  పొయ్యిలు ఉన్నాయి.  మేము తెచ్చుకున్న నీరు అంతా అయిపొయింది.  చివరకు ఈ నీరు తాగాం.  ఒక చచ్చిన ఎలుక ఉంది. కర్రతో దానిని ప్రక్కకు తోసి,  ఆ నీటిని తాగేసాం.  చూడాలి,  రేపటికి ఏమి జరుగుతుందో !!!


We had to drink this water !! Can you see the dead rat ???


Team


It 's  me ...
On top of Kokandiva ...



ఇక్కడ వరకూ బాగానే ఉంది కాని, అసలు పండగ ముందుంది.  ఎందుకంటే ఎవరి దగ్గరా నీరు లేదు.  ఓపిక లేదు.   కనీసం మూడు గంటలు నడవాలి.  కాళ్ళు ఈడ్చుకుంటూ,  దిక్కులు చూస్తూ రాత్రి ఏడు కల్లా క్రిందకు చేరుకున్నాం.   అక్కడ నుండి పూణే కు వచ్చి,  రూం కు వచ్చేటప్పటికి రాత్రి పదకొండున్నర అయింది. 

మొత్తానికి, ఇది ఒక అద్బుతమయిన అనుభవం. 
Continue Reading →

Sunday, April 3, 2011

హుర్రే ... కొట్టేసాం ... గెలిచేసాం ...

అద్భుతం ఈ విజయం ... సచిన్ అయిపోగానే భయమేసింది.  కాని, గంభీర్, ధోని భలే ఆడారు.  మలింగా బౌలింగ్ కు రాగానే మళ్ళీ భయం వేసింది. అన్ని యార్కర్లు వేస్తున్నాడు.  ధోని బాగా ఆడాడు. రెండు ఫోర్లు కొట్టాడు.  విన్నింగ్ షాట్ కేక.  ఇరవై ఎనిమిది సంవత్సరాల తరువాత గెలిచాం.  మళ్ళా ఎప్పటికో ?  అప్పటికి సచిన్ ఉండడు.  గెలిచినా, ఈ కప్పుకు ఉన్న ఇది దానికి ఉండదు.
Continue Reading →

Saturday, April 2, 2011

అతడెంత ఎదవో అతడికే తెలీదు ...

మధ్యాహ్నం రెండు అవుతుంది. అపుడపుడే చలి తగ్గి వాతావరణం వేడెక్కడం మొదలెట్టింది.  అతడు పొడుగ్గా, కొంచం సన్నగా, అందంగా ఉన్నాడు, ఇంగ్లీష్ మాట్లాడుతాడు.  నీలి రంగు జీన్స్ పైన,  నలుపు రంగు షర్టు వేసుకున్నాడు.  గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ కు వచ్చి, లిఫ్ట్ లోకి ఎంటర్ అయ్యాడు. లిఫ్ట్ డోర్  దాదాపు మూసుకుంటాయి అనగా తెరచుకున్నాయి.   ఇద్దరు అమ్మాయిలు లోపలి వచ్చారు.
Continue Reading →

గోపాలరావు గారి హోటల్ - ఉగాది పచ్చడి


ఉగాది వచ్చింది కదా, పచ్చడి గుర్తుకు వచ్చింది. చిన్నప్పుడు మేము అందరం ఒకే దగ్గర ఉండేవాళ్ళం. అందరం అంటే మా చిన్నాన్నలు, పిన్నులు, వాళ్ళ పిల్లలు, మామలు (తాతలు ఎప్పుడో పోయారు) . అంటే ఉమ్మడి కుటుంబం కాదు గాని, ఒకే చోట ఉండేవాళ్ళం. ఎప్పుడు ఉగాది వచ్చిన ఆనవాయితీ లేదు మనకు అని చెప్పి పచ్చడి ఎప్పుడూ చేసేవారు కాదు. మా ఇంట్లో మామిడి చెట్లు, వేప చెట్లు బానే ఉండేవి. వేప చెట్టు విరగ పూసేది, విరగ కాసేది. కాని మనకు ఇంటి పచ్చడి ఉండేది కాదు.


మా ఊరి మొదట్లో గోపాలరావు హోటల్ ఉండేది. ఉగాది పొద్దున్నే లేచి, గ్లాసు పట్టుకుని పరిగెత్తే వాళ్ళం పచ్చడి కోసం. గ్లాసు నిండుగా ఇచ్చేవాడు. అది భలే ఉండేది. తియ్యగా, చేదుగా, చిక్కగా. అందులో వేసే పచ్చి సెనగపప్పు, మామిడికాయ ముక్కలు నములుతుంటే బావుంటుంది. ఇంట్లో అందరికీ ఏదో పచ్చడి తిన్నారు అనిపించడానికి కొంచం, కొంచం చేతి లో రాసి, మిగతాది అంతా నేను తినేసేవాడిని. అదేదో సినిమాలోలా బాల కృష్ణ గంపలో కూర్చుని బొమ్బుడెల పులుసు తినేస్తాడు, నిర్మలమ్మకు, వాళ్ళ చెల్లికి చేతి మీద కొంచం రాసి.

ఇప్పుడు ఉగాది లేదు, పచ్చడి లేదు. ఈ సంవత్సరం నాకు ఆ అదృష్టం లేదు అనుకుంటాను.


Continue Reading →

Saturday, March 26, 2011

http://giridarshan.com

పూణే వచ్చి మూడు నెలలు అయిపోతుంది. నా టార్గెట్ ఒకే ఒక్కటి ... రోజూ జిమ్ కు వెళ్లి కండలు పెంచాలి అని. కాని నా టైం బాలేదు. ప్రాజెక్ట్ లో పని చాలా ఎక్కువ ఉంది. అసలు సరిగా వెళ్ళట్లేదు. అసలు నేను ఏంటి, నాకు ఏమి కావాలి  అన్న ఆలోచనలు వస్తున్న్నాయి.   నెట్ మీద కూర్చుని  పూణే లో ఉన్న ట్రెక్కింగ్ క్లబ్స్ ఏమిటో వెతికాను.   http://giridarshan.కం/  అని గ్రూప్ దొరికింది.  ప్రతీ వారం ఒక చోటకు ట్రెక్కింగ్ ప్లాన్ చేస్తున్నారు. 

ఈ వీక్ వెళ్ళలేను.  ఏప్రిల్ ౧౦ నుండి చూడాలి. 
Continue Reading →

Friday, March 25, 2011

sarpass ట్రెక్కింగ్


లైఫ్ చాలా బోర్ కొట్టేస్తుంది.  ఏమి చేద్దాం అని ఆలోచిస్తుంటే వై.హెచ్.ఏ.ఐ  గుర్తుకొచ్చింది. వెంటనే  http://www.yhaindia.org/  కొట్టాను. మే లో  హిమాచల్ ప్రదేశ్ లో  మనాలి దగ్గర నుండి పది రోజులు ట్రెక్కింగ్ ఉంది.  వెంటనే బుక్ చేసేసాను.  ఫీ కేవలం మూడు వేలు మాత్రమే.  ఇక్కడ నుండి ఢిల్లీ వెళ్లి, అక్కడ నుండి  సిమ్లా కు బస్సులో వెళ్ళాలి అని ప్లాన్.  ఆఫీసులో సెలవు ఇస్తారా, లేదా అన్న భయం పట్టుకుంది.  కాని,  ఇప్పుడు ట్రెక్కింగ్ ను మిస్ అయితే  చాలా, చాలా కష్టం.  అందుకే ఎట్టి పరిస్థితులలోను వెళ్ళాలి అని నిర్ణయించుకున్నాను.


నెట్ లో వెతికితే కొన్ని ఫోటోస్ దొరికాయి.  వాటిని చూస్తున్న కొద్దీ బాగా ఎక్సైట్ అవుతున్నాను.

అమ్మ నన్ను తిట్టడం మొదలెట్టింది.  అవును మరి, తనను చూసి  ఇదు నెలలు దాటుతుంది.  పది రోజులు సెలవు పెట్టి, ఇంటికి వెళ్ళకుండా  హిమాలయాల చుట్టూ తిరుగుతుంటే  తిట్టదా మరి ??? 

పెళ్లి సంబంధాలు చూడడం మొదలెట్టి చాల కాలం అయ్యింది.  ఒక్క అమ్మాయి కూడా సెట్ అవ్వలేదు.  ఇంటికి వచ్చి  అమ్మాయిని చూసుకోవాలి కాని, ఎక్కడికో పోతాను అంటావేంటి అని ఒకటే గోల !!! 

      
 కాని ఏమి చెయ్యను, ఒక వేళ పెళ్లి అయితే  నన్ను వెళ్ళనివ్వదు కదా !  అయినా, నాకు చందమామ రాసి పెట్టి ఉంది.  మరి,  టెన్షన్ ఎందుకు ?  పౌర్ణమి కోసం ఎదురు చూడాలి గాని !!   
Continue Reading →

Sunday, January 23, 2011

రవితేజం ...

బేసిగ్గా నేనేమీ రవి తేజ ఫ్యాన్ కాదు,నాకు సినిమాల గురించి అంతేమీ తెలియదు ... కాని ఎందుకో రవితేజ గురించి రాయాలి అనిపించింది. తన గురించి అందరికీ తెలిసింది బహుశా 'సింధూరం' సినిమా తో అనుకుంటాను.   తరువాత  'ఇట్లు శ్రావణి సుబ్రహ్మణ్యం', 'ఇడియట్'  సూపర్ గా ఉంటాయి.

'నిన్నే పెళ్ళాడుతా' లో నాగార్జునతో డిస్కో లో కొట్టించుకున్న ఒక చిన్న క్యారక్టర్ లో ఉంటాడు. అటువంటిది ఇప్పుడు ఇంత పెద్ద హీరో కావడం బావుంది. అసలు మన సినిమాలో చాలామంది హీరోలు, హీరోలుగా ఉండడానికి కారణం వాళ్ళ బ్యాక్ గ్రౌండే కదా.  అసలే గ్రౌండూ లేకుండా ఇప్పుడిలా ఉండడం గొప్పే కదా !!! 
Continue Reading →

Tuesday, January 18, 2011

సరిగా ఐదు సంవత్సరాల క్రితం ...

                                              
నేను జాబు లో జాయిన్ అయి ఇవ్వాల్టికి సరిగ్గా ఐదు సంవత్సరాలు ... అయ్యబాబోయ్ ... ఒక్క సారి వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే ఏదోలా అనిపిస్తుంది ... ఏ విషయంలో అయినా  'మొదటి' కి ప్రత్యేక స్థానం ఉంటుందనుకుంటాను ... మనం సాధించింది ఏమన్నా ఉందా అని ఆలోచిస్తే 'లేదు' అన్న సమాధానం వస్తుంది ... అయినా ఏమి చెయ్యాలి ?

అంతకు వారం రోజుల ముందే ఫైనల్ సెమిస్టర్ ఎగ్జామ్స్ అయ్యాయి ... పండక్కి ఇంటికి వెళ్ళి వచ్చి ఇక్కడ దిగాను ... నేను, హరిగాడు ఆటోలో దిగాం ... అప్పటికే సెక్యూరిటీ గార్డ్ దగ్గర ఆ రోజున జాయిన్ అవుతున్న ముప్పై రెండు మంది పేర్లు ఉన్నాయి ... మా దగ్గర ఆఫర్ లెటర్స్ వెరిఫై చేసి లోపలికి పంపించాడు ... అప్పటికే ఇద్దరు అందమయిన అమ్మాయిలు  కూర్చున్నారు ... నేను, మా హరిగాడు వాళ్లకు ఎదురుగా కూర్చున్నాం ... పలకరించుకోలేదు గాని ... నేను ఆ ఇద్దరిలో పొట్టి అమ్మాయినే చూస్తున్నాను ... దేవుడు కొంచం పొడుగ్గా పుట్టించొచ్చు కదా ఈ అమ్మాయిని అనుకున్నాను ... కొంతసేపటికి అందరూ వచ్చేశారు ... ఎవరికి వారు బాచ్ లుగా విడిపోయారు ... ఇంట్రడక్షన్,  బ్యాంకు ఎకౌంటు ఓపెన్ చెయ్యడం,  ఆఫీసులో  అటూ, ఇటూ తిరగడం ... అలా, అలా గడచిపోయింది ... పెద్దగా ఎవరినీ పలకరించలేదు ... 

మా బాచ్ లో దాదాపు అందరికీ పెళ్ళిళ్ళు అయిపోయాయి ... ఒక లవ్ మారేజ్ కూడా ... రెండోది కూడా 'ఆన్ ది కార్డ్స్' ... చెత్త లాగ నేనూ ఉన్నాను ... ఒక లవ్వు లేదు, ఒక పెళ్లి లేదు ...
Continue Reading →

Monday, January 17, 2011

సంక్రాంతి ... ఓకే ... బానే ఉంది ...

ఈ సంవత్సరం సంక్రాంతి ఏదో అలా, అలా గడచిపోయింది. ఇంటికెళ్ళి ఉంటే బావుండేది.  ఆ  భోగి మంటలు, బంతి పూలు,  లంగా వోణి అమ్మాయిలు,  పాపి కొండలు ట్రిప్  ... అన్నీ చూసి ఉండేవాడిని ... కాని మా టీం మేట్ పెళ్లి కేరళలో ఉంది. ఆఫీసుకి ఒకరోజు డుమ్మా కొట్టేసి నాలుగు రోజులు కేరళలో ఉందామని ప్లాన్.  చెత్తలాగా  నాతొ వచ్చేవాడు హ్యాండ్ ఇచ్చేసాడు. ఇక నేనూ వెళ్ళలేదు.  టైం బావుండి హైదరాబాద్ కు టికెట్ దొరికింది. కాని అన్నీ కష్టాలే.  బస్సోడు ఎక్కడికో రమ్మన్నాడు. ఆటోవాడు ఎక్కడికో తీసుకెళ్ళాడు.  హిందీ మాట్లాడడం సంగతి అలా ఉంచితే,  అర్థం కావడం కూడా కష్టమే ... తెత్తేతే ... మెమెమ్మే ... గంట సేపు చలిలో నిల్చుంటే మొత్తానికి వచ్చాడు ... సీటులో కూర్చున్నాను ... కొంతసేపు వీపు మీద దురదలు మొదలయ్యాయి ... దోమలేమో అనుకున్నాను. ఓకే, ఇవి కూడా హైదరాబాద్ వస్తున్నాయేమో అనుకుని ఊరుకున్నాను.  కొంతసేపటికి బస్సులో గోల, గోల.  అందరూ దురదలు, దురదలు అంటూ అరవడం మొదలెట్టి, డ్రైవర్ మీద అరుస్తున్నారు.  అప్పుడు ఆడు చల్లగా చెప్పాడు ... అవి నల్లులు కావచ్చేమోనని ... సీట్ల మీద ఏదో స్ప్రే చేసి నల్లులను నిద్రపుచ్చేసాం ... తెల్లవారు జామున మూడు గంటలకు అనుకుంటా మెలకువ వచ్చేసింది ... చూస్తే బస్సు ఆగిపోయి ఉంది ... యాక్సిడెంట్ యిది ముందు ... ఒక గంటన్నర జామ్ ... మొత్తానికెలాగో  వచ్చేటప్పటికి తొమ్మిది అయింది.

'మిరపకాయ్ '  చూసేసా భోగి రోజు ... బేసిక్ గా నేను రవితేజ ఫ్యాన్ ను కానప్పటికీ  తన సినిమాలు కొన్ని బావుంటాయి ... నాకు నచ్చేసింది ... ఇంటర్వల్ అప్పుడే వచ్చేసిందా అనిపించింది. కాని సినిమా మొత్తం అయ్యేటప్పటికి  కొంచం పెద్దదిగా అనిపించింది.  సినిమా చూసి ఊరుకుంటే పరవాలేదు కాని,  హీరో ప్లేసులో మనల్ని ఊహించుకుంటేనే  ప్రాబ్లం ... ఆ సాయంత్రానికి నా బ్యాగ్ లోకి  మూడు కొత్త షర్టులు వచ్చాయి.  సినిమా మొత్తం కలర్ ఫుల్ గా ఉంది.  పాటలు ఓకే.  కామెడి ఓకే. 

నెక్స్ట్,  'అనగనగా ఒక ధీరుడు' ... వెళ్లేముందు నరేంద్ర అన్నాడు ... కార్టూన్ సినిమాలు ఏం చూస్తావు అని ... కాని, అంత పెద్ద డిస్నీ తెలుగు లో సినిమా తీస్తుంది ... ఎలా ఉంటుందో అన్న ఇది ఉంటుంది కదా ... ఎందుకో అంత నచ్చలా ... నేను మాత్రం శృతి హాసన్ ఎప్పుడొస్తుందా అనే చూసాను ... అందంగానే చూపెట్టాడు ... మా పవన్ గాడు చెప్పాడు ... కమల్ హాసన్, సారిక ల ప్రోడక్ట్ కదా, అలానే ఉంటుంది మరి అని ... సినిమాను ఇంకొంచం బాగా తీయోచ్చేమో ... అంతా మోహన్ బాబు కూతురు, సిద్దార్థ్ లనే చూపెట్టాడు.  నిన్న ఏదో చానెల్ లో వచ్చిన ప్రోగ్రాంలలో కూడా చెత్తలాగ  అంతా ఈ సిద్దార్థ్ యే మాట్లాడాడు. ఈ అమ్మాయికి చాన్స్ ఇవ్వలేదు.

ఇక, గోల్కొండ హై స్కూల్ ... నేనేయితే దీనికి టైం ను చంపెయ్యడానికే చూసాను.  బానే ఉంది. 

అదీ ... నచ్చనిది ఏంటంటే  పండగ అంతా  ఈ సినిమాలతోనే అయిపోవడం.  ఇంటికెళ్ళి  ఉంటే బావుండేది.   సండే 'శివ శివ శంభో' కూడా చూసేసాను.  నాకు ట్రాజెడీ సినిమాలు ఇష్టం ఉండవు. అందుకు ఇంతకుముందు చూడలేదు.  కాని చాలా బావుంది.  తమిళ్ లో ఇది హిట్ అట. తెలుగులో ఫ్లాప్.  ఫ్రెండ్స్ ప్రేమ కోసం లైఫ్ ను రిస్క్ చేయడం.  నచ్చింది. 

వచ్చే సంవత్సరం అయినా కొత్త, కొత్తగా  జరుపుకోవాలి.   
Continue Reading →

Sunday, January 9, 2011

నా బొమ్మకు పేరు పెట్టాలి ...

బొమ్మలకు కూడా ఎక్స్ ప్రెషన్ లు ఉంటాయని నాకు దీనిని చూసిన తరువాతే తెలిసింది.  ఎందుకో చూడగానే నచ్చేసింది.  ఇది ఏంటో నాకు తెలియదు. ముళ్ళ పందిలా జుట్టు ఉంది, కాని అది కాదేమో. 

ఆ కళ్ళు చూస్తుంటే ఏదో అమాయకత్వం, భయం ... ఏమీ అర్థం కానట్లు.  అందుకీ దీనికి ముద్ద పప్పు అని పేరు పెట్టేసాను.  ఎలా చూస్తుందంటే మనకు ఏమి అర్థం కానప్పుడు కళ్ళప్పగించి చూస్తామే అలా ...
Continue Reading →

Saturday, January 8, 2011

చెప్పడం కష్టమే ?

కొంతమంది ఎందుకు నచ్చుతారో చెప్పడం కష్టమే.  వాళ్ళ బిహేవియర్, అందం కూడా మనకు నచ్చే విషయాలలో పార్ట్ కావచ్చు.  మరీ అంత అందం లేకపోయినా నచ్చొచ్చు. 

నాకు ఒక జబ్బు ఉంది. ఎవరయినా అమ్మాయి కనిపిస్తే ఆకారాన్ని బట్టి జంతువులు గుర్తుకొస్తూ ఉంటాయి. దాదాపు ఐదు సంవత్సరాల క్రితం,  జాబు లో జాయిన్ అయిన కొత్తలో ట్రైనింగ్ జరుగుతూ ఉంది. ఆన్సర్ షీట్స్ ఇస్తున్నారు. ఒకమ్మాయి పేరు పిలిచాడు. ఆ అమ్మాయి లేచి తీసుకోవడానికి వెళ్ళింది. ఆ అమ్మాయిని  చూస్తే నాకు సీ హార్స్ గుర్తుకు వచ్చింది.      


సీ హార్స్ కళ్ళు చాలా అందంగా ఉంటాయి.  జడ అయితే నడుము వరకూ ఉంటుంది. ఎందుకో నాకు తెలియదు కాని,  పొడుగు జడ ఉన్న గుర్రాలంటే నాకెందుకో ఇష్టం.  ఈ సీ హార్స్ ను ఇష్టపడడం మొదలెట్టాను. ఒకసారి ఏమయిందంటే ఈ సీ హార్స్  వైలెట్ కలర్ చీర కట్టుకుని వచ్చింది.  ఎప్పుడూ ఈ నీటి గుర్రాన్ని చీరలో చూడలేదు కదా,  ఫ్లాట్ అయిపోయాను.  ఈ నీటి గుర్రానికి ఒక మట్టగడస ఫ్రెండ్ ఉంది.  చెత్త చేప.  ఏదో ఒక సందర్బంలో నేను అన్న మాటలు  నా సీ హార్స్ తో చెప్పింది. కొన్ని చెత్త సలహాలూ ఇచ్చింది.  మొదట్లో బానే ఉన్న నా సీ హార్స్ మాట్లాడడం మానేసింది.  కొంతకాలానికి వాడెవడో వల వేసి పట్టుకుపోయాడు.  ఆ మట్టగడస కు కూడా పెళ్లి అయిపోయింది.

నేనేమీ దేవదాసును కాను కదా,  ప్రతి చేపకు ఎవరితో పెళ్లి కావాలో ఆ దేవుడు పుట్టినపుడే రాసేస్తాడు.  పైగా మన జాతకం లో గురుడు, చంద్రుడు ఎప్పుడూ కలసి లేరు. సో, మనకు ప్రేమ అచ్చి రాదు.   నాకు తెలుసు ఈ మట్టగడస మాటలు,  సీ హార్స్  బ్రెయిన్ ను  ప్రభావితం చేయనప్పటికీ  ఎందుకో నాకు చిరాకు.  నా సీ హార్స్ పౌర్ణమి చందమామ కానప్పటికీ నాకెందుకో అదో ఇది ...
Continue Reading →

Popular Posts

Recent Posts

Categories

  • m (1)

Unordered List

Text Widget

Pages

Total Pageviews

Welcome

నేను చూసేవి ...

Featured Coupons

నేను ... నా గురించి

Blogger news

Contact Form

Name

Email *

Message *

Popular Posts