Tuesday, April 12, 2011

కొకండివా ట్రెక్ ...

మొత్తానికి  కొకండివా  ట్రెక్ బానే కంప్లీట్ చేసాము. బావుంది. ఒక రోజే.  అసలు ఈ ట్రెక్ గురించి ఎలా తెలిసిందంటే,  గూగుల్ లో సెర్చ్ చేసాను, పూణే లో ట్రెక్కింగ్ క్లబ్స్ ఏమున్నాయి అని ... http://www.giridarshan.com/  కనిపించింది.  సైట్ బావుంది,  ప్రతి వారం ఏదో ఒక ప్లేస్ కి ట్రెక్ ఉంది ... ఈ వారం కోకండివా అన్న కొండమీదకి.  ఒక రోజు ట్రెక్.  సరే అని, డబ్బులు పే చేసాను.  ఆదివారం ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఎదురు చూసాను.  ఆదివారం ఉదయం 6.15 కల్లా  గిరి దర్శన్ ఆఫీసుకు రావాలి అన్నారు.  ఉదయం నాలుగు గంటల కల్లా నిద్ర లేచాను.  4.20 కి బయలుదేరాను.  ముప్పై కిలోమీటర్లు.  5 కల్లా రైల్వే స్టేషన్ లో పార్క్ చేసి, ఆటో పట్టుకుని  వెళ్ళేటప్పటికి 5.15 అయ్యింది.  అందరూ వచ్చి, బయలుదేరటప్పటికి 7.   

ఒక ఇరవై మందిమి ఉంటాం.  అన్ని వయసుల వాళ్ళు ఉన్నారు. అరే, అందరికీ భలే ఇంటరెస్ట్ ఉందే అనుకున్నాను.  బేస్ విలేజ్  పూణే నుండి కనీసం 70  కిలోమీటర్లు ఉంటుంది. రెండు గంటల ప్రయాణం.  ఒక టెంపో లో, ఒక సుమో లో చేరుకున్నాం.  ఆ దారి అద్బుతం. చుట్టూ కొండలు, నీరు.  అసలే ఉదయం ఏమో, ఎండ లేదు.

పరిచయాలు అయినాయి.  పిల్లలు కూడా వచ్చారు.  వైష్ణవి,  తన్మయి, ....

బయలుదేరే ముందు చత్రపతి శివాజీ ని  తలచుకున్నాం.  అది ఒక పద్యం లాగా ఉంది. 

'జై భవాని,
జై శివాజీ,
హర హర మహాదేవ శివాజీ మహారాజ్ కీ జై'  అని.   వినగానే  భలే అనిపిస్తుంది.  రోమాలు ఒక్కసారి నిక్కబొడుచుకుంటాయి.                  

 
 మొదలెట్టాం. మొదట్లో ఈజీ గానే ఉంది.  నేను రెండు లీటర్లు నీరు,  అరటి పళ్ళు,  రెండు ఆపిళ్ళు, పెరుగన్నం తీసుకు వెళ్లాను.  తిరిగి వచ్చేవరకూ నీరు దొరకదు అని దాహం వేసినపుడల్లా కొంచం, కొంచం తాగుతున్నాను.   దాదాపు అందరూ మరాఠీ లే.  ఒక్కడు కూడా హిందీ లో మాట్లాడడం లేదు.   నేను ఒక్కడినే మూగగా,  ప్రకృతి తో మాట్లాడుతూ నడుస్తున్నాను.   బావుంది. 

ఇక్కడకు వచ్చే ముందు భయం వేసింది. అసలే వేసవి.  విపరీతమయిన ఎండ.  ఇక్కడకు రావడం మంచిదేనా అని. కాని వచ్చేసా !!  


మధ్యలో ఒక చిన్న ఊరు, అంటే మూడు, నాలుగు ఇళ్ళు ఉన్న ప్రదేశం కనిపించింది. అక్కడ నీరు నింపుకుని బయలుదేరాం.  ముందు  రెండు గంటలు అంత అలసట తెలియలేదు. 


Short  break
అంత ఎత్తున ఉండ కొండలను చూస్తే భలే ఆనందం వస్తుంది.   ఈ కొండలు దూరం నుంచి చూస్తే చిన్నవిగా కనిపిస్తాయి గాని,  ఎక్కుతున్నపుడు తెలుస్తుంది మజా.  చుట్టూ తిరుగుతూ వెళ్ళాలి.  







మా టీం లో ఒక చిన్న అమ్మయి ఉంది, వైష్ణవి అని.  వాళ్ళ మదర్ తో వచ్చింది.  రెండు సార్లు క్రింద పడిపోయింది. అప్పుడపుడు ఏడుస్తుంది.  అందరూ ఆ అమ్మాయిని బుజ్జగిస్తున్నారు.  బావుంది.

మొత్తానికి  అసలు పార్ట్ మొదలయింది.  ఒక ప్రదేశం చేరుకున్నాం.  కొండ పైకి ఎక్కాలి.  ఎలా ఉందంటే వాలు ఒక అరవై డిగ్రీలు ఉంటుంది.  జాగ్రత్తగా ఎక్కాలి.  చెట్టులు పట్టుకుని,  నెమ్మదిగా పైకి ఎక్కేసాం.  గట్టి గా,  'హుర్రే'  అని అరిచాను. 

ఎందుకంటే ...





Double  bedroom  flat   

ఇక్కడ ఎవరో, కొండను తొలచి గదులుగా చేసారు.  వంట చేసిన గుర్తులు కూడా కనిపిస్తున్నాయి.  పొయ్యిలు ఉన్నాయి.  మేము తెచ్చుకున్న నీరు అంతా అయిపొయింది.  చివరకు ఈ నీరు తాగాం.  ఒక చచ్చిన ఎలుక ఉంది. కర్రతో దానిని ప్రక్కకు తోసి,  ఆ నీటిని తాగేసాం.  చూడాలి,  రేపటికి ఏమి జరుగుతుందో !!!


We had to drink this water !! Can you see the dead rat ???


Team


It 's  me ...
On top of Kokandiva ...



ఇక్కడ వరకూ బాగానే ఉంది కాని, అసలు పండగ ముందుంది.  ఎందుకంటే ఎవరి దగ్గరా నీరు లేదు.  ఓపిక లేదు.   కనీసం మూడు గంటలు నడవాలి.  కాళ్ళు ఈడ్చుకుంటూ,  దిక్కులు చూస్తూ రాత్రి ఏడు కల్లా క్రిందకు చేరుకున్నాం.   అక్కడ నుండి పూణే కు వచ్చి,  రూం కు వచ్చేటప్పటికి రాత్రి పదకొండున్నర అయింది. 

మొత్తానికి, ఇది ఒక అద్బుతమయిన అనుభవం. 
Continue Reading →

Sunday, April 3, 2011

హుర్రే ... కొట్టేసాం ... గెలిచేసాం ...

అద్భుతం ఈ విజయం ... సచిన్ అయిపోగానే భయమేసింది.  కాని, గంభీర్, ధోని భలే ఆడారు.  మలింగా బౌలింగ్ కు రాగానే మళ్ళీ భయం వేసింది. అన్ని యార్కర్లు వేస్తున్నాడు.  ధోని బాగా ఆడాడు. రెండు ఫోర్లు కొట్టాడు.  విన్నింగ్ షాట్ కేక.  ఇరవై ఎనిమిది సంవత్సరాల తరువాత గెలిచాం.  మళ్ళా ఎప్పటికో ?  అప్పటికి సచిన్ ఉండడు.  గెలిచినా, ఈ కప్పుకు ఉన్న ఇది దానికి ఉండదు.
Continue Reading →

Saturday, April 2, 2011

అతడెంత ఎదవో అతడికే తెలీదు ...

మధ్యాహ్నం రెండు అవుతుంది. అపుడపుడే చలి తగ్గి వాతావరణం వేడెక్కడం మొదలెట్టింది.  అతడు పొడుగ్గా, కొంచం సన్నగా, అందంగా ఉన్నాడు, ఇంగ్లీష్ మాట్లాడుతాడు.  నీలి రంగు జీన్స్ పైన,  నలుపు రంగు షర్టు వేసుకున్నాడు.  గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ కు వచ్చి, లిఫ్ట్ లోకి ఎంటర్ అయ్యాడు. లిఫ్ట్ డోర్  దాదాపు మూసుకుంటాయి అనగా తెరచుకున్నాయి.   ఇద్దరు అమ్మాయిలు లోపలి వచ్చారు.
Continue Reading →

గోపాలరావు గారి హోటల్ - ఉగాది పచ్చడి


ఉగాది వచ్చింది కదా, పచ్చడి గుర్తుకు వచ్చింది. చిన్నప్పుడు మేము అందరం ఒకే దగ్గర ఉండేవాళ్ళం. అందరం అంటే మా చిన్నాన్నలు, పిన్నులు, వాళ్ళ పిల్లలు, మామలు (తాతలు ఎప్పుడో పోయారు) . అంటే ఉమ్మడి కుటుంబం కాదు గాని, ఒకే చోట ఉండేవాళ్ళం. ఎప్పుడు ఉగాది వచ్చిన ఆనవాయితీ లేదు మనకు అని చెప్పి పచ్చడి ఎప్పుడూ చేసేవారు కాదు. మా ఇంట్లో మామిడి చెట్లు, వేప చెట్లు బానే ఉండేవి. వేప చెట్టు విరగ పూసేది, విరగ కాసేది. కాని మనకు ఇంటి పచ్చడి ఉండేది కాదు.


మా ఊరి మొదట్లో గోపాలరావు హోటల్ ఉండేది. ఉగాది పొద్దున్నే లేచి, గ్లాసు పట్టుకుని పరిగెత్తే వాళ్ళం పచ్చడి కోసం. గ్లాసు నిండుగా ఇచ్చేవాడు. అది భలే ఉండేది. తియ్యగా, చేదుగా, చిక్కగా. అందులో వేసే పచ్చి సెనగపప్పు, మామిడికాయ ముక్కలు నములుతుంటే బావుంటుంది. ఇంట్లో అందరికీ ఏదో పచ్చడి తిన్నారు అనిపించడానికి కొంచం, కొంచం చేతి లో రాసి, మిగతాది అంతా నేను తినేసేవాడిని. అదేదో సినిమాలోలా బాల కృష్ణ గంపలో కూర్చుని బొమ్బుడెల పులుసు తినేస్తాడు, నిర్మలమ్మకు, వాళ్ళ చెల్లికి చేతి మీద కొంచం రాసి.

ఇప్పుడు ఉగాది లేదు, పచ్చడి లేదు. ఈ సంవత్సరం నాకు ఆ అదృష్టం లేదు అనుకుంటాను.


Continue Reading →

Popular Posts

Recent Posts

Categories

  • m (1)

Unordered List

Text Widget

Pages

Total Pageviews

Welcome

నేను చూసేవి ...

Featured Coupons

నేను ... నా గురించి

Blogger news

Contact Form

Name

Email *

Message *

Popular Posts